Κατηγορία: Η Κέρκυρα Σήμερα
Τα κινητά και οι συντάξεις Επιστροφή στα Αρθρα (Η Κέρκυρα Σήμερα)
30 Ιουνίου 2005
30 Ιουνίου 2005
Βαθμοί: 0

Καμιά φορά, λυπάμαι πραγματικά τους πατεράδες που παρακολουθούν ειδήσεις στην τηλεόραση με τη συντροφιά των παιδιών τους. Για τις αθώες ψυχές των παιδιών τα πράγματα είναι απλά. Ένα και ένα κάνουν δύο. Άντε τώρα να τους εξηγήσεις γιατί τσακώνονται τράπεζες και συνδικάτα, εργαζόμενοι και κυβέρνηση, διοικητές και συνταξιούχοι.
Το ασφαλιστικό είναι το μοναδικό πρόβλημα στην Ελλάδα που δεν πρόκειται να λυθεί ποτέ. Κι αυτό, γιατί δεν πρόκειται ποτέ να βγάλουμε άκρη με τους πολιτικούς που έχουμε μπλέξει. Για να μη θίξουν τα κυριαρχικά δικαιώματα των εργαζομένων προτείνουν λύσεις και νομοσχέδια που ταράσσουν τα ήρεμα νερά ενός συστήματος που οδεύει προς κατάρρευση. Αυτό το καταλαβαίνουμε, το καταλαβαίνουν και οι μπόμπιρες πως χρειάζεται αλλαγή.
Για να εξυγιάνουν λέει τις δημόσιες τράπεζες χρειάζεται επαναπροσδιορισμός του ασφαλιστικού τους. Κι αυτό το καταλαβαίνουμε, αν και δυσκολευόμαστε να το περιγράψουμε στα παιδιά.
Να τις εξυγιάνουν θέλουν για να τις πουλήσουν. Τώρα αυτό, άντε να το εξηγήσεις σ’ ένα μικρό παιδί. Αν κάτι το εξυγιάνεις γιατί να το πουλήσεις, ή γιατί να μην το πουλήσεις πριν το εξυγιάνεις. Τέλος πάντων, λεφτά θέλουν οι άνθρωποι, ας πούμε πως το καταλαβαίνουμε μετά δυσκολίας, ο μπόμπιρας ας το παρεξηγεί.
Το Δημόσιο δεν θα πληρώσει μια, λένε, κι αυτό το καταλαβαίνουμε, διότι και να ήθελε να πληρώσει, κομματάκι δύσκολο το βλέπω. Από την άλλη κι οι τράπεζες να πληρώσουν στην οικονομική θέση που βρίσκονται λίγο δύσκολο είναι, θα χαντακωθούν ακόμα περισσότερο. Ο νέος επενδυτής που θα κληθεί να τις αγοράσει μόνο κοροΐδο δεν είναι να τις αγοράσει πριν λυθεί το όποιο πρόβλημα. Ή μήπως θα αγοράσει κάτι χρεωμένο; Και τελικά ποιός θα κληθεί να πληρώσει; Κανείς, μάλλον, λέει ο μπόμπιρας, αλλά δεν ξέρει την παράμετρο των εργαζομένων και των φορολογούμενων. Και βέβαια το παράξενο στην όλη υπόθεση δεν είναι αυτό.
Αν ήταν να κατοχυρώνονται τα συνταξιοδοτικά δικαιώματα των εργαζομένων, ναι, κάποιος θα έπρεπε να πληρώσει τα σπασμένα. Από την άλλη όμως, ετούτοι οι άμοιροι εργαζόμενοι, βρίσκονται με τις συντάξεις μισές και τα χρόνια υπηρεσίας να αυξάνονται. Κερατάδες και ζημιωμένοι δηλαδή, και που ξέρεις σε καμιά δεκαριά χρόνια που δεν θα θυμάται κανείς τίποτα, θα κληθούν να επαναπροσδιορίσουν τα πάντα γιατί το σύστημα θα συνεχίσει να καταρρέει.
Αυξήθηκε σου λένε ο μέσος όρος ηλικίας. Θα σας αυξήσουμε και το ωράριο όπου να’ ναι, μην είστε αχάριστοι. Θέλετε και τις συντάξεις να σας αυξήσουμε; Ο μπόμπιρας δείχνει να συμφωνεί. Όλος αυξήσεις και αυξήσεις, να μειωθεί και κάτι, λέει το παιδί.
Από την άλλη, η αντιπολίτευση κοιμάται το δικό της ύπνο του δικαίου. Κάποτε, κάπου και τούτοι τα ίδια έκαναν. Οι εργαζόμενοι που πλήρωναν τη νύφη άλλαζαν τότε. Αυτό ο μπόμπιρας το κατάλαβε, χωρίς πολύ προσπάθεια, τις «έκοψε» τις φάτσες τους.
Εκεί όμως που σηκώνεις τα χέρια ψηλά είναι με τον Ο.Τ.Ε. Και συντάξεις θα πάρουνε, και μεγάλες συντάξεις θα πάρουνε, και πιο νωρίς θα πάνε στα σπίτια τους, και θα πληρώσουμε από την τσέπη μας την οικειοθελή αποχώρησή τους.
«Γιατί δεν κάνουν το ίδιο και με τους Τραπεζικούς;», ρωτά ο μπόμπιρας. Αφού θα πληρώσουμε που θα πληρώσουμε, τουλάχιστον να πάνε ευχαριστημένοι στα σπίτια τους οι άνθρωποι.
Εκεί όμως που σήκωσα τα χέρια ψηλά με τον μπόμπιρα, ήταν με το ρεπορτάζ για τα κινητά των Βουλευτών.
«Πως γίνεται να μην πληρώνουν τα κινητά τους οι βουλευτές και να παίρνουν σύνταξη οι εργαζόμενοι στον ΟΤΕ;», με ρώτησε και συνέχισε στο ίδιο πνεύμα. «Να μην τους πληρώνουμε το μισθό στις τράπεζες για να πάρουν σύνταξη και οι τραπεζικοί…»

Επιστροφή στα Αρθρα (Η Κέρκυρα Σήμερα) ΕπάνωΕκτύπωση Αρθρου