Κατηγορία: Η Κέρκυρα Σήμερα
ΠΑΜΕ Θες-άλλο-νοίκι; Επιστροφή στα Αρθρα (Η Κέρκυρα Σήμερα)
13 Σεπτεμβρίου 2005
13 Σεπτεμβρίου 2005
Βαθμοί: 0

Κάθε χρόνο τέτοια εποχή μαζεύουμε υποσχέσεις και όνειρα και τα κάνουμε κουβάρι που ξετυλίγεται τις υπόλοιπες μέρες του χρόνου. Η Θεσσαλονίκη μεταμορφώνεται από μια ξεχασμένη πόλη στη σκιά της Αθήνας σ’ ένα σταυροδρόμι πολιτικών υποσχέσεων που σημαδεύουν την επόμενη χρονιά, θέλουμε δεν θέλουμε.
Πρωθυπουργοί, υπουργοί, βουλευτές και αξιωματούχοι, επιχειρηματίες και συμφεροντολόγοι μετακομίζουν με το έτσι θέλω τις ελπίδες μας στα βόρεια για να μας προσγειώσουν ακόμα πιο χαμηλά με τις ενέργειες και τις πράξεις τους στο νότο και την πρωτεύουσα. Λες και για όλα φταίει το κλίμα, η υγρασία, ο Βαρδάρης και οι πρόσφατες καλοκαιρινές διακοπές, το φυσικό μαύρισμα στις παραλίες του Αιγαίου ή είναι μόνο η ιδέα μας πως όλα είναι μαύρα κι άραχνα;
Κι αν δεν έχεις αλήθεια πώς να δώσεις; Οι πολιτικές υποσχέσεις, ακόμα κι εκείνες οι προσφιλείς αόριστες δεσμεύσεις θέλουν από κάπου να πιαστούν, από μια τόση δα μικρή ελπίδα, από ένα θετικό κι αισιόδοξο στοιχείο, μια αμυδρή δυνατότητα. Ετούτη τη φορά φαίνεται πως μείναμε εκεί, στο πιάσιμο που μας έχει σακατέψει για τα καλά. Τα πιάσαμε τα λεφτά μας. Μ’ ένα όνειρο τρελό. Μείναμε σ’ αυτό το όνειρο και την ελπίδα του τραγουδιού.
Ούτε κι αυτοί οι ίδιοι δεν πιστεύουν πως θα τα καταφέρουν. Κι αυτό φάνηκε από το ύφος τους. Κι εμείς μένουμε με τις εντυπώσεις μιας Έκθεσης που θα αφήσει νωπά τα σημάδια της στην καθημερινότητά μας. Με τις εικόνες των διαδηλωτών του ΠΑΜΕ και του ΦΕΥΓΑ, του ΠΛΑΚΩΤΟΥ και του ΦΡΑΠΕ. Των απελπισμένων ανέργων που περιμένουν να δουν μια άσπρη μέρα στις ημέρες του μαύρου χρυσού κρατώντας κόκκινα πλακάτ. Των καταδικασμένων χαμηλόμισθων και των ετοιμοθάνατων συνταξιούχων που οι μισθοί και οι συντάξεις τους γίνονται αντικείμενο συμπάθειας. Ναι, συμπάσχουμε με τους συνταξιούχους και τους ανέργους, είπε ο Πρωθυπουργός. Συμπάσχουμε.
Μόνο για ένα πράγμα τελικά είναι επίκαιρη ετούτη τη χρονιά η Θεσσαλονίκη. Γιατί συμπίπτει ετούτη η Έκθεση με τη μανία των ακινήτων. Την αποστροφή των ενοικίων και την αγορά τώρα που είναι καιρός, πριν τις νέες αντικειμενικές αξίες. Γιατί ετούτη η πόλη, μας θύμισε για ακόμα μια φορά πως το ενοίκιο είναι δεσμευτικό και πρέπει να βιαστούμε να αγοράσουμε τώρα που είναι καιρός. Κι αν τα καταφέρουμε να αποκτήσουμε κάποτε το δικό μας σπίτι, ένα κεραμίδι πάνω από το ταλαιπωρημένο κεφάλι μας, το άγχος του ενοικίου δεν θα διωχθεί δια παντός.
Ναι, το ξέρουμε. Ίσως γιατί το χαράτσι της καθημερινότητας, ίσως γιατί τα πολιτικά γραμμάτια των επιλογών μας, θα τα πληρώνουμε μια ζωή, και η Θεσ-άλλο-νοικι θα μας το θυμίζει μια ζωή, κάθε Σεπτέμβρη, στην Έκθεση των υποσχέσεων και των ελπίδων. Κι εδώ τα δάνεια είναι απαγορευτικά, ο πληθωρισμός δυστυχώς ακολουθεί το δρόμο του μαύρου χρυσού και οι αντικειμενικές αξίες πάντα θα αυξάνονται. Και του χρόνου με υγεία…

Επιστροφή στα Αρθρα (Η Κέρκυρα Σήμερα) ΕπάνωΕκτύπωση Αρθρου