Κατηγορία: Η Κέρκυρα Σήμερα
Η Γρίπη των ΠΟυΛΙΤΙΚΩΝ Επιστροφή στα Αρθρα (Η Κέρκυρα Σήμερα)
3 Νοεμβρίου 2005
3 Νοεμβρίου 2005
Βαθμοί: 0

Είναι αλήθεια σημάδι των καιρών ή απλή συγκυρία η αποδημητική πολιτική γρίπη που κτυπάει τα καρεκλοκένταυρα πολιτικά πουλερικά μας; Απαγορεύεται το κυνήγι μέχρι νεοτέρας. Το κράτος εξέδωσε με συνοπτικές διαδικασίες τη διαταγή του στους κυνηγούς δημοσιογράφους των Μ.Μ.Ε. να πάψουν να ασχολούνται διεξοδικά με τις παθήσεις του πολιτικού μας συστήματος. Ο ιός είναι κολλητικός και επικίνδυνος. Απαγορεύονται τα γλυκά, οι τάρτες, οι πάστες και οι τούρτες σε κλειστά κουτιά εν ώρα υπηρεσίας σε δημόσιους λειτουργούς που νοσούν. Οι Ευρωπαϊκές Επιτροπές βομβαρδίζουν τους οργανισμούς μας με αντιβιοτικά παρεμβάσεων μα φαίνεται τελικά πως η ασθένειά μας είναι ανίατη. Κι έτσι οι κότες, οι πάπιες, οι γαλοπούλες και οι στρουθοκάμηλοι της πολιτικής εμμένουν στον ύπνο της αρρώστιας τους. Πολιτικά κοκοράκια που νοσούν και ξεσπούν σε κοκορομαχίες στις κάμερες της τηλεθέασης για δημοτικότητα. Κοτούλες της πολιτικής που συντάσσονται με τα μεγάλα συμφέροντα ξεχνώντας τον κόσμο και τον κοσμάκη που τους τάισε. Γαλοπούλες της πολιτικής που βόσκουν και ηχορυπαίνουν με τις εμμονές τους την καθημερινότητά μας. Πολιτικά παγώνια που κορδώνονται για πράγματα που δεν μόχθησαν. Στρουθοκάμηλοι που χώνουν το κεφάλι στην άμμο της διαπλοκής και δεν ντρέπονται για τα κατορθώματα τους. Αθώες πολιτικές περιστερές που βρωμίζουν με την παρουσία τους τα πολιτικά μπαλκόνια μας. Μαύρα πολιτικά κοράκια που καραδοκούν να μας κατασπαράξουν. Γύπες που επιστρέφουν στον τόπο του πολιτικού εγκλήματος. Πολιτικές καρδερίνες και αηδόνια που φαλτσάρουν στους εξώστες των τηλεπαραθύρων μας. Πολιτικά χελιδόνια που φωλιάζουν στις κομματικές λίστες χωρίς έλεος. Παπαγαλάκια που επαναλαμβάνουν τα ίδια και τα ίδια χωρίς συναίσθηση των λόγων τους. Πολιτικές τσίχλες που αναμασούν τα ίδια και τα ίδια. Ως πότε αλήθεια;
Ζούμε στην εποχή της αποκάλυψης. Στην εποχή που η διαφθορά και η διαπλοκή ως νόσος κολλάει τα πτηνά της πολιτικής μας και γεμίζει τους τηλεοπτικούς μας δέκτες με μολυσμένα κύματα σήψης. Έχει πλέον μολύνει τον αέρα που αναπνέουμε και μεταδίδεται από κυβέρνηση σε κυβέρνηση, από υπουργείο σε υπουργείο, από υπηρεσία σε υπηρεσία, από κόμμα σε κόμμα, από Νομαρχία σε Δήμο. Τα δείγματα χάνονται στο δρόμο, μα ξέρουμε έστω και χωρίς τις απαραίτητες εργαστηριακές εξετάσεις πως είμαστε μολυσμένοι. Όλοι. Έχουμε μέσα μας τον ιό του γρηγορόσημου, τον ιό του σκοπού που αγιάζει τα μέσα. Της κρυφής κάμερας που καταγράφει τα πάντα, της επιταγής στο κουτί των γλυκών, του ρουσφετιού για μια καρέκλα στο δημόσιο, της ξάπλας και της αραχτής στα γραφεία των υπηρεσιών.
Η άρρωστη κότα δεν κλωσά. Νοσεί και πεθαίνει. Ασφυκτιά και εγκλωβίζεται στο κοτέτσι της απομόνωσής της. Μακριά από τον υγιή περίγυρό της. Εμείς όμως τις θρέφουμε στα πόστα των κυβερνήσεών μας, στις καρέκλες των υπουργείων και των οργανισμών, στη βουλή και στις κατά τόπους αυτοδιοικητικές περιφέρειες. Τις επικαλούμαστε και ζητάμε να μας βοηθήσουν, να σχεδιάσουν και να υλοποιήσουν, να κλωσήσουν. Τις προσεγγίζουμε και τους δίνουμε ψήφο εμπιστοσύνης. Χωρίς εξετάσεις. Πιστεύουμε στις ημερομηνίες λήξης που αναγράφουν οι κομματικές ετικέτες τους. Και ως δια μαγείας τα δείγματά τους χάνονται καθημερινά στο δρόμο προς το εργαστήριο της συνείδησής μας. Χωρίς πολύ σκέψη. Ίσως γιατί δεν πρέπει να βγάζουμε τα άπλυτά μας στη φόρα. Να γνωστοποιούμε το πρόβλημά μας. Τους ιούς μας. Μα η αρρώστια δεν έχει γιατρειά χωρίς παρεμβάσεις. Χωρίς νυστέρια δημοσιογραφικά που φτάνουν στο κόκαλο της τηλεθέασής μας ψάχνοντας για τη χαμένη συνείδησή μας. Κι αυτή είναι η κατάντια του μολυσμένου κοτετσιού μας. Μιας βρώμας που θέλει τηλεθέαση για να φθάσει στα ρουθούνια μας γιατί η γρίπη μας βούλωσε τις μύτες και τα στόματα. Ως πότε; Μέχρι να φύγουν ετούτοι και να ξανάρθουν οι άλλοι; Μέχρι να μείνουν ετούτοι και να γιατρευτούν; Μέχρι να ξαναβγούν στα παράθυρα και να μιλούν για προβλέψεις και προγράμματα; Μέχρι την επόμενη εκπομπή; Μέχρι το επόμενο κρούσμα; Ως πότε αλήθεια;
Η νόσος των πτηνών, οι τρελές αγελάδες, τα μεταλλαγμένα γλυκά, οι κλωνοποιημένοι πολιτικάντηδες, οι ακάλυπτες επιταγές, οι πρόχειροι προϋπολογισμοί που αλλάζουν σαν τις τιμές στα ράφια των σούπερ μάρκετ, η φορολογία και η φοροδιαφυγή, οι υπουργοί που δωρίζουν, οι πολίτες που χαϊδεύουν, οι αδίστακτοι πολιτικοί που κατακεραυνώνουν, οι δημοσιογράφοι ιππότες της ζούγκλας μας, οι αραχτοί και light υπάλληλοι, οι εθισμένοι στο ρουσφέτι πολίτες είναι σημάδια των καιρών. Η ανοχή μας;

Επιστροφή στα Αρθρα (Η Κέρκυρα Σήμερα) ΕπάνωΕκτύπωση Αρθρου